هم زبون خوب من يه ماهي قشنگ بود ولي امروز مي دونم دلش هميشه تنگ بود

ماهي تنگ بلور سنگ صبور من بود زندون تنگ ماهي تنگ بلور من بود

چشماش يه حرفي مي زد انگار يه چيزي كم داشت اون پولكاي روشن رنگ غبار غم داشت

با سر به شيشه مي زد دور خودش مي چرخيد گم مي شد اشكاش تو آب چشماي من نمي ديد

واي كه نمي دونستم تاب قفس نداره يه روز رفتم سراغش ديديم نفس نداره

براش گريه مي كردم ولي چشماش نمي ديد  انگار تو اون لحظه ها خواب دريا رو مي ديد

انگار مي گفت كه ماهي توي دريا قشنگه ماهي تنگ بلور يه ماهي دلتنگه

با سر به شيشه مي زد دور خودش مي چرخيد گم مي شد اشكاش تو آب چشماي من نمي ديد

واي كه نمي دونستم تاب قفس نداره يه روز رفتم سراغش ديدم نفس نداره

براش گريه مي كردم ولي چشماش نمي ديد انگار تو اون لحظه ها خواب دريا رو مي ديد

انگار مي گفت كه ماهي توي دريا قشنگه ماهي تنگ بلور يه ماهي دلتنگه

ماهي تنگ بلور يه ماهي دلتنگه

يادمون باشه که قلبمون رو هميشه لطيف نگه داريم تا کسي که به ما تکيه کرده سرش درد نگيره .

يادمون باشه قولي رو که به کسي ميديم عمل کنيم .

يادمون باشه هيچوقت کسي رو بيشتر از چند روز چشم به راه نذاريم چون امکان داره زياد نتونه طاقت بياره .

يادمون باشه اگه کسي دوستمون داشت بهش نگيم برو نميخوام ببينمت چون زندگيش رو ازش ميگيريم

                                                                       وقتی تمام دلهره ها وقت بودن است

             اینجا کسی به خلوتمان پی نمی برد

                                                                      غمگین ترین غریبه دنیا دل من است

             سنگی شده نگاه صمیمی باغچه

                                                                      یعنی نجات پنجره ها در شکستن است؟

            حتی غزل به داد دل ما نمی رسد

                                                                     وقتی که واژه ها پریشان ستردن است

شبم رود بیاد او، سحر کنم دعای او

کنم تمام هستی ام، به جان و دل فدای او

ترانه ها به سوی او، غزل رود به کوی او

کویر خشک گل شود، نفس نفس برای او

ز لحظه ها پناه من، به شب چراغ راه من

به سوی او خیال من، دلم کند هوای او

این سه بیت شعر را سرودم برای بهترین کس که امروز تنهایم گذاشت و رفت بدون هیچ حرفی و سخنی... فقط مرا ندید و رفت

بيا و با چشمان سياه و اشوبگرت نگاهم کن تا غمهاي دنيا را فراموش کنم و در آينه ي جمال زيبايت روزگار و زندگي را دوست داشتني تر ببينم.بيا تو هم مرا دوست بدار و نهال اين دوستي را با اشکهايت  آبياري کن .دوستم بدار همانطور که من دوستت دارم.بگذار بگويم که هيچ نيرويي قادر نخواهد شد عشق تو را از من بگيرد

تو ميتوني دوستي مرا نپذيري. ميتواني مرا از خود براني.ميتواني رو از من برگرداني و مرا براي هميشه از ديدار خودت محروم سازي.من هم ميتوانم تو را نبينم .ميتوانم چشمانم را از سر راهت بر گردانم و به سوي تو خيره نشوم.ميتوانم زبانم را وادارم که نام تو را بر زبان جاري نسازد.ميتوانم گوشم را از شنيدن آهنگ صدايت بي نصيب کنم اما قلبم....او ديگر در اختيار من نيست او به خواسته ي خود خو گرفته.او تا زنده هست به يادت خواهد تپيد...باور کن...

ولي الان به خاطر اينکه شايد به همين زودي بيام پيشت همه ي انها را ميبخشم.

نميخوام حداقل با کينه رودر روت وايسم ....تو هم ببخششون....

خدايا به اميد تو..........

    ((آخرين براي او.....))